| |
Met de nachtpost is de afmelding van Leo binnengekomen.
Verder zegt de buienradar dat er tussen 09.15 en 09.30 u een buienband over mijn aanlooproute naar Den Bosch trekt. Dit blijkt te kloppen, in Heeswijk even geschuild.
Ik maak in mijn hoofd een ander plan voor als er niemand bij het station komt opdagen. Maar dat kan in de prullenbak; omhoogkomend op de roltrap zie ik Piet al met een dampende beker koffie de stationsAH uitlopen. Ik trakteer mezelf daar ook op.
Piet wil eerst westwaarts (wind op kop) om daarna voor de wind lekker terug te kunnen zeilen. Ben ik het helemaal mee eens. Net als we willen opstappen horen we een luid: “Goeiemorgen jongens!” Theo staat onder aan de roltrap.
Bossche Bloem rijdt weer, nu zelfs met drieën.
Langs het Drongelens Kanaal koersen we naar Waalwijk. Ik opper een rondje Waspik, Dussen, Werkendam enz. Over het Halve Zolenlijntje rijden we met wind en regen op kop naar Waspik. In Sprang geeft het knooppuntenbord ons gerichte info om naar Dussen te komen, Waspik laten we links liggen.
We zijn al even aan koffie toe. Sprang heeft niks te bieden. Oké dan in Dussen, daar zijn we wel vaker geweest. maar DICHT. Verder over het pittoreske dijkje naar Almkerk. We besluiten binnendoor te rijden naar Giessen, niet via Werkendam en Woudrichem, wie weet varen de pontjes daar niet. Op naar knooppunt 71, maar ……geen bordje. Via een prettig fietspad en de wind van achter doorkruisen we Waardhuizen. Theo geeft aan dat hij deze plaats voor geen goud had willen missen. We willen niet via Heusden, daar regent het altijd.
Bij Giessen steken we de Afgedamde Maas over en draaien meteen rechtsaf de dijk op. Met enkele enorme slingers komen we net voorbij Poederooijen op de afslag naar Aalst bij twee horecazaken, waarvan er een open blijkt te zijn. Het loopt al tegen tweeën, daarom wordt deze uitgestelde koffiepauze aangekleed met warm appelgebak en slagroom.
Hoewel Theo wat moeite heeft met vertrekken gaan we toch, ik wil voor donker thuis zijn.
Moeiteloos koersen we voor de wind over een voor ons blind te fietsen route naar de Hedelse brug. Toch is er genoeg te zien, volop grazende ganzen, weelderige wolkenluchten, langszeilende buien, kantwerksilhouetten van boomtakken. Op een ligfiets trekt de hele wereld aan je voorbij, je ligt in het grootste IMAX-theater te wereld.
Bij het station demonstreert Theo een nieuwe manier van afstappen, gelukkig zonder vervelende gevolgen.
Met 77 km (een dubbel geluksnummer) een welbestede dag.
Joop |
|
