| |
Omdat er een lichte oostenwind stond, hebben we
daar gretig gebruik van gemaakt om weer eens naar het oosten te rijden.
Het was mistig en alleen de vaste jongens Joop, Rob, Piet en ik hadden
acte de presence gegeven. Een hardnekkig vooroordeel, al zou er in de
wintermaanden geen prettig fietsweer zijn, weerhoud waarschijnlijk toch
wat fietsers. In mijn ervaring kun je echt het hele jaar door fietsen.
Het was de eerste kilometers wel koud, mist maakt koud. Maar als je
eenmaal wat warm bent gefietst gaat het uitstekend. Al vroeg gestopt
voor koffie en taart en we realiseerde ons nu pas dat BB al weer twee
jaar bestaat. Door de sterke basis van een vaste kern en het zo nu en
dan mee rijden van wat minder vaste rijders , en zo nu en dan geheel
nieuwe rijders zie ik de club er zeker nog wel wel weer twee jaar
bijdoen. En dat doet me deugd. Persoonlijk een beetje vreemd fietsjaar
achter de rug, beginnend met veel fietsen en zelfs trainen voor de
heuvels op de (leuke) vakantie met Piet, kwam ik door een knieblessure
twee maanden geheel stil te vallen. Mede door BB toch weer aan het
fietsen gebleven al hield het niet over de laatste tijd. Meer dan die
tochten reed ik niet en dus is mijn fietsconditie zo goed als weg. En
dat merkte ik wel, deze tocht. Geen kracht in mijn benen en ik voelde me
een beetje een blok aan het been van de anderen. Enfin, op souplesse kom
je een heel eind en ik had naderhand geen last van knieën. Verder dus
naar de bossen rond Oss, echt een heel mooi gebied. Nu rijdend op
nummers maakte we een grote bocht en kregen uiteindelijk de zeer lichte
wind mee. Maar dat scheelt toch. Na een warme cholademelk, ging het weer
verder naar 's-Hertogenbosch, Piet sloeg af naar huis. Qua afstand
ongeveer net zo veel als naar 's-Hertogenbosch, dus ik denk dat Piet ook
wel dik rond de 60 km heeft gezeten. Al filosoferend wat nu een mooi en
echt Brabants landschap was, reden we huiswaarts. Joop sloeg
uiteindelijk richting Berlicum af naar huis, Rob en ik vervolgden de
weg. Ik was blij dat ik thuis was, had moeizaam gereden, maar was toch
innerlijk voldaan en heel blij dat mijn knie ook deze afstand weer
aankon. Nu maar weer wat vaker gaan fietsen en mijn kracht zal vast weer
terug komen. Jongens, allemaal hartstikke bedankt voor jullie
enthousiaste deelname dit jaar, ik hoop dat jullie er net zo
van genieten als ik. Voor iedereen de beste wensen voor het komende jaar
in gezondheid en geluk. |
|
