| |
Het was weer eens Carnaval in het Brabantse land.
En laat de Prins nou ook op het stationsplein hebben afgesproken. Het
was al aardig druk in de cafés toen we stonden te wachten in de vroege
morgenkou. We hebben nog een kwartiertje op Joop gewacht, maakte ons een
beetje zorgen. Maar het blijkt dat de blessure nog steeds niet zodanig
is genezen om al een langere tocht aan te kunnen. Ik had in drie weken
maar één keer 50 km gereden, bij Rob was het nog erger, helemaal niks.
Ook Piet had de afgelopen weken niet veel getraind. Toch stond ons een
tocht van bijna 90 km te wachten, met een redelijke straffe Noordoosten
wind. Mijn GPS wonder leidde ons overal heen behalve de goede kant
en toen we dan ook naast de A59 op een glad tapijt reden werd besloten
om zover mogelijk op de manier tegen de wind in te gaan. In een dorpje
koffie met een borrel gedronken, er was nog één verklede gast en dat was
gezellig. Verder ging het weer, nu aan de andere kant van de A50, een
prachtig bosgebied. natuurlijk vond Piet het weer nodig om een lekke
band te rijden, wat ons schema behoorlijk in de war stuurde. Er kwamen
behalve wat blauwe stukken in de hemel 2 sneeuwvlokken naar beneden.
Maar de zon won het en voor we het wisten lagen we in de zon. Heerlijk!
Piet nam ter hoogte van Oss afscheid en toen moesten Rob en ik nog een
heel stuk. We hadden bijna de geeuwhonger en het tempo ging met de wind
in de rug niet echt omhoog. Een beetje leeg maar voldaan stapte ik na
een kleine 90 km thuis van de fiets. Het was een prachtige tocht
geweest! |
|
